شمارهٔ ۱۵۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به احساسات ناگوار خود اشاره می‌کند که با خشم و سرنوشت نامساعد مواجه است. او توصیف می‌کند که هر زخمی که به او وارد می‌شود، به شدت و با قدرتی همچون ضربه پتک بر سندان است. همچنین، اشاره دارد که تیر قضا و قدری به او اصابت کرده و تحمل این درد و سختی برایش دشوار است.
با من فلک از خشم همی دندان زدهر زخم که زد چو پتک بر سندان زد
هوش مصنوعی: آسمان از شدت خشم، به من آسیب میزند، هر ضربهای که به من میزند، مانند پتکی بر روی سندان است.
تیری ز قضا راست مرا بر جان زددشوار آمد مرا که سخت آسان زد
هوش مصنوعی: تقدیر بر من تیرِ سختی فرستاد که به جانم اصابت کرد و برایم بسیار دشوار بود، در حالی که به نظر میرسید که این وضعیت به سادگی رخ داده است.