شمارهٔ ۱۵۱
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر از عشقی صحبت می‌کند که به شدت دلش را تسخیر کرده است. این عشق او را مست و سرمست کرده و به سمت رفتن سوق داده است. شاعر نگران است که این حالت سرمستی او را به سیاهی و بدبختی ببرد، چرا که عشق مانند گلی است که لباس و رنگ خود را می‌درد و به آن آسیب می‌زند.
آن بت که دل مرا فرا چنگ آوردشد مست و به سوی رفتن آهنگ آورد
هوش مصنوعی: آن معشوقی که دل من را به شدت جذب کرده، هم اکنون مست شده و به سمت رفتن آماده میشود.
گفتم مستی مرو سیه جنگ آوردچون گل بدرید جامه و رنگ آورد
هوش مصنوعی: من به او گفتم نباید به این حالت ادامه دهد، چون مانند گلی که جامهاش را پاره می‌کند و رنگش را عوض می‌کند، دچار تغییر و آسیب میشود.