تناجی
مسعود سعد سلمان

شمارهٔ ۱۵۶

در محنت شو خوش و مکن نعمت یادشوتن در ده که داد کس چرخ نداد
بر بار بلایی که قضا بر تو نهادتن دار چو کوه باش و بی باک چو باد