شمارهٔ ۱۹۲
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر از عشق عمیق خود به معشوق سخن می‌گوید. او هر روز در جستجوی وصال معشوق است و مانند سایه‌ای در پی او می‌گردد. شاعر به قدری آرزوی وصال دارد که هر روز دعا می‌کند و حتی مانند سایه‌ای بر خاک می‌افتد. حسرت و longing او برای دیدار معشوق بسیار ملموس است.
خورشید رخا وصل تو جویم همه روزچون سایه از آن در تک و پویم همه روز
هوش مصنوعی: هر روز به دنبال وصال تو هستم، مانند سایه‌ای که از آفتاب میفروید و در جستجوی تو می‌گردد.
از بس که دعای وصل گویم همه روزبر خاک بود چو سایه رویم همه روز
هوش مصنوعی: به خاطر اینکه هر روز دعا میکنم که به وصال محبوب برسم، به مانند سایه‌ای که همیشه بر روی زمین می‌افتد، همیشه در کنار آن محبوب هستم.