شمارهٔ ۱۹۳
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به اهمیت درک و مراقبت از عمر و زندگی انسان اشاره می‌کند و از زیان‌ها و خطرات آن می‌گوید. او هشدار می‌دهد که انسان باید از کارهای بیهوده و یا زندگی آلوده بترسد و به جای آن به تفکر درباره‌ی زندگی‌اش و ارزش‌های واقعی بپردازد. در نهایت، شاعر بر این نکته تأکید می‌کند که باید به آثار وجود و عدم توجه کرد.
ای سود و زیان عمر فرسوده بترسدر کار بدرمان تو بیهوده بترس
هوش مصنوعی: از سود و زیان زندگی که گذراست، بترس، زیرا در کارهایی که برای درمان دردهایت انجام میدهی، بدون دلیل و بیهوده احتیاط کن.
تا بوده شدی ز جان آلوده بترساز بوده بیندیش وز نابوده بترس
هوش مصنوعی: از گذشتههای دور باید از آنچه که به جان آسیب میزند، بترسی. بهتر است به آنچه که وجود دارد، فکر کنی و از آنچه که نیست و نابود شده، احتیاط کنی.