شمارهٔ ۲۰۱
هوش مصنوعی: این شعر به چرخ روزگار اشاره دارد که ظالم و بیرحم است. شاعر از آن گلهمند است که چرخ تقدیر با وفا و امید او بازی کرده و زندگیاش را نابود کرده است. در نهایت، از گردش این چرخ نه ترس و نه نگرانی دارد.
ای چرخ مدور خسیس بی باکصد پیرهن وفای من کردی چاک
هوش مصنوعی: ای دور روزگار، تو که به شدت و بیرحمی رفتار میکنی، بسیاری از تلاشها و وفاداریهای من را نابود کردی و آنها را از بین بردی.
آزاده هر آنچه بود کردی تو هلاکاز گردش تو کنون چه ترسست و چه باک
هوش مصنوعی: آزادگان را به خاطر کارهایی که کردی نابود ساختی، حالا از تأثیرات وجود تو دیگر چه ترسی دارند و چه نگرانیای برایشان باقی مانده است؟