شمارهٔ ۲۲۷
هوش مصنوعی: در این شعر، گوینده از استقامت و استحکام خود در برابر درد و رنج صحبت میکند. او به رغم دشواریها، از مقاومتی همچون فولاد و سنگ برخوردار است و به هیچ وجه نمیشکند یا تضعیف نمیشود. این بیانگر اراده قوی و پایداری او است.
تن کوبم و سرپیچم و بر روی زنمآماده درد و رنج و اندوه منم
هوش مصنوعی: بدن خود را به سختی تمرین میکنم و خود را در تکاپو میبینم، آمادهام تا با درد، رنج و اندوه مواجه شوم.
نه ریزم و نه گدازم و نه شکنمفولاد رخ و سنگ سر و روی تنم
هوش مصنوعی: من نه آنقدر ضعیف هستم که بشکنم و نه آنقدر نازک که ذوب شوم، من مانند فولاد و سنگ قوی و استوار هستم.