شمارهٔ ۲۴۶
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از عشق و ناامیدی خود سخن میگوید. او تلاش کرده تا به محبوبش نزدیک شود، اما هر بار ناکام مانده است. حالا به عشق او بهعنوان نامزد اشاره میکند و از احساساتش میگوید که بر بام عشق او علم وفات (نشانه جدایی) را برافراشته است.
تا چنگ به مهر آن دلارام زدمهر دم که زدم همه به ناکام زدم
هوش مصنوعی: هر بار که تلاش کردم تا به عشق دلربای خود نزدیک شوم، در نهایت هر تلاشی که کردم بیثمر و ناکام بود.
بر درگه عشق تو کنون نامزدماینک علم وفات بر بام زدم
هوش مصنوعی: در درگاه عشق تو، اکنون من نامزد تو شدهام و به این ترتیب، نشانههای پایان عمر عشق را بر بام زندگیام برافراشتهام.