شمارهٔ ۲۴۸
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به توصیف وضعیت خود می‌پردازد و می‌گوید که در شرایط سخت و پر دردسر قرار دارد. او خود را به کوهی تشبیه می‌کند که بر آن بلا نازل می‌شود و به تیغی که در دست غم است. همچنین، او خود را به شیری ستم‌دیده تشبیه می‌کند که نادیده گرفته می‌شود و در عین حال به خواری اشاره می‌کند که به خاطر شخصیت خوبش مورد احترام قرار می‌گیرد. به طور کلی، ابیات بیانگر احساس رنج و ناراحتی اوست، درحالی‌که همچنان عزت نفس خود را حفظ کرده است.
کوهی که بر او بلا ببارند منمتیغی که به دست غم سپارند منم
هوش مصنوعی: من در برابر مشکلات و سختیها مانند کوهی هستم که بر آن بلا نازل می‌شود و به نوعی شکوه و استقامت دارم. همچنین، مانند تیغی هستم که در دست غم و اندوه قرار می‌گیرد و نشان میدهد که خودم را در مقابل درد و رنج قرار دادهام.
شیری که برون نمی گذارند منمخواری که نکو نگاه دارند منم
هوش مصنوعی: من همان شیری هستم که به بیرون راه داده نمیشود و در عین حال فردی هستم که با وجود ذلت و خاری، همواره به خوبی و نیکویی نگاه میشوم.