شمارهٔ ۲۵۲
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر از سپاسگزاری خود از خداوند سخن می‌گوید و بیان می‌کند که حتی در تنهایی، شکر او را به نمایندگی از موجودات کیهان به خدا منتقل می‌کند. او اعلام می‌کند که تا زمانی که زنده است، به شکرگزاری ادامه خواهد داد و در آخرین نفس‌هایش نیز این شکرگزاری را ادامه خواهد داد.
گفتم شکرت به خلق کیهان گویمچون تنهایم همی به یزدان گویم
هوش مصنوعی: گفتم که از شکرگزاری و سپاسگزاری میخواهم با جهان صحبت کنم، اما چون تنها هستم، فقط با خداوند سخن میگویم.
تا جان دارم شکر تو از جان گویمتا بازپسین نفس همه آن گویم
هوش مصنوعی: تا زمانی که زندهام، شکرگزاری تو را از عمق جانم بیان میکنم و تا آخرین نفس هم هر آنچه که دربارهات هست، خواهم گفت.