شمارهٔ ۲۶۴
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به زیبایی و جذابیت پیراهن محبوبش اشاره می‌کند و می‌گوید هر بار که به پیراهن او نگاه می‌کند، حس حسادتش به پیراهن خود از بین می‌رود. او همچنین از حسادت خود نسبت به زیبایی لباس محبوبش صحبت می‌کند و بیان می‌کند که هیچ‌چیز نمی‌تواند با زیبایی او رقابت کند.
هرگه که به پیراهن تو درنگرماز رشک و حسد پیرهن خود بدرم
هروقت به پیراهن تو نگاه میکنم آن قدر دچار حسرت و حسادت می شوم که میخواهم پیراهن خود را بدرم ( پاره کنم )
از جامه بهرمان تو رشک برمکو بربر تست و بر برت نیست برم
به این دلیل به پیراهن تو حسادت میکنم که او آن قدر به تو نزدیک است و من نیستم