شمارهٔ ۲۷۴
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از احساسات عمیق خود سخن می‌گوید. او می‌گوید که شب‌ها از آرزوها و هوس‌ها بیدار است و روزها در غم و ناراحتی به سر می‌برد. او از خداوند درخواست می‌کند که به وضع بدش رسیدگی کند و می‌داند که خداوند می‌تواند او را نجات دهد، هرچند که خود را بدکردار می‌داند.
تا روز همه شب از هوس بیدارمتا شب همه روز در غم و تیمارم
هوش مصنوعی: تا روز روشن خوابم نمیبرد و از آرزوها بیدارم و تا شب، در غم و ناراحتی به سر میبرم.
یارب تو نکو کن که تبه شد کارمدانم که کنی اگر چه بد کردارم
هوش مصنوعی: خدایا، تو کار من را درست کن، زیرا زندگیام به هم ریخته است. میدانم که تو میتوانی این کار را انجام بدهی، هرچند ممکن است رفتارم خوب نباشد.