شمارهٔ ۳۰۳
هوش مصنوعی: این ابیات بیانگر این است که دانایی و علم به عنوان دایه‌ی مهرانگیز فرد عمل می‌کند و افتخار و شرف او را نمایان می‌سازد. با اشاره به اینکه دانش و علم منشأ عظمت و اعتبار او است، شاعر خود را به دریا تشبیه می‌کند که هرگز از ارزش و اندوخته‌اش کاسته نمی‌شود.
چون دانش بود مهربان دایه مناز فخر و شرف زد همه پیرایه من
هوش مصنوعی: وقتی که دانش داشت، به مانند یک پرستار مهربان برای من بود و از افتخار و مقام، تمام آرایش و زینت من را زدود.
از مایه من بلند شد پایه منمن دریا ام کم نشود مایه من
هوش مصنوعی: من از عمیقترین وجود خود پایهام را ساختهام؛ من همچون دریا هستم و هیچگاه از جزییات و منابع وجودم کاسته نخواهد شد.