شمارهٔ ۳۱۴
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساسات درد و اندوه عمیق گوینده است. او به شخص یا چیزی اشاره می‌کند که مانند بند و زنجیر او را زندانی کرده است. او در روز و شب به این موضوع فکر می‌کند و نگران آینده است، زیرا می‌داند که این رنج و محنت پایان‌پذیر نخواهد بود. در کل، این شعر نشان‌دهنده‌ی افسردگی و ناامیدی گوینده است.
ای پای برنجن من ای بند گرانهستم ز تو روزان و شبان جامه دران
هوش مصنوعی: ای پای برنجن! من به خاطر تو در روز و شب در دشواری و غم هستم.
گریان گریان در تو بزاری نگرانکاین محنت من نخواهد آمد به کران
هوش مصنوعی: شخصی با حسرت و اندوه به گریان بودنش اشاره دارد و نگران است از اینکه این درد و رنج او پایانی نخواهد داشت.