شمارهٔ ۳۲۹
هوش مصنوعی: شاعر در این اشعار به معشوق خود دعوت می‌کند که مانند گل، سخن راست و دلنشینی بگوید. در غیر این صورت، درد و غم او مانند لاله‌ای بی‌پوشش خواهد بود. او همچنین به این نکته اشاره می‌کند که ادعای عشق با معشوقی که بین آنها فاصله وجود دارد، بی‌فایده است. در نهایت، شاعر به رابطه پیچیده و عاطفی که بین آن دو وجود دارد می‌پردازد.
بگشای چو گل به وعده راست دهنور نه ز تو چون لاله کنم پیراهن
هوش مصنوعی: اگر مانند گل با وعدهات حقیقت را بیان کنی، خوب است؛ وگرنه مانند لاله، لباس خود را به یاد تو تزیین خواهم کرد.
دعوی دلست با توام بند مزنوآنک در حکم عشق و اینک تو و من
هوش مصنوعی: من در دل خود با تو هم صحبت هستم، پس بیخود قید و بندی نزن. اینجا در دنیای عشق، تو و من در کنار هم هستیم.