شمارهٔ ۳۳۸
هوش مصنوعی: این شعر به تصویر کشیدن احساسات و لذتهای زندگی از طریق نواختن نای است. شاعر از نای دعوت میکند که با صدای دلنشینش، شادابی و نشاط را به همراه داشته باشد. او میخواهد که نای با لحن زیبا و دلنواز خود، دلها را سرزنده کند و به زندگی روشنی ببخشد.
ای نای تو را نقل و می روشن کوبا تو طرب طبع و نشاط تن کو
هوش مصنوعی: ای نای، به من بگو که کجا میتوانم نقل و می روشن پیدا کنم که با آن، شوری در روح و نشاطی در جسم داشته باشم؟
گر تو نایی لحن خوشت با من کوچون نای تو را دریچه و روزن کو
هوش مصنوعی: اگر صدای دلنشین تو با من نیست، پس چه کسی میتواند مانند تو به من نزدیک شود و صدای تو را به من برساند؟