شمارهٔ ۳۴۷
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت از عشق و آرزوی دیدار معشوق سخن میگوید. او میگوید که به خاطر عشق به معشوق، رنگ صورتش زرد و کبود شده و حالتی ناراحت دارد. پیرهن و چادر معشوق نیز به نماد عشق و آرزو تبدیل شده است.
روی و بر من تا بشدم از بر توزردست و کبودست به جان و سر تو
هوش مصنوعی: زمانی که از تو دور شدم، حالتم به قدری خراب شده که چهرهام زرد و کبود شده است، این وضعیت به خاطر عشق و ارادت من به جان و وجود توست.
زیرا که در آرزوی روی و بر تواین پیرهن تو گشت و آن معجر تو
هوش مصنوعی: از آنجا که در آرزوی دیدن روی تو، این پیراهن برای تو آماده شده و از آن طرف، آن حجابی که بر سر داری نیز به خاطر تو به این شکل درآمده است.