شمارهٔ ۳۶۱
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت از خداوند درخواست میکند که دلی را به او عطا کند تا بتواند در ستایش و مدح پادشاهان آواز سر دهد. او از تنگی و سختی درونش رنج میبرد و از خدا میخواهد که برای او راه حلی بیابد.
بر شعر مرا دلیست ای بار خدایدر مدح و ثنای خسرو مدح آرای
هوش مصنوعی: شعر من به خاطر توست، ای خدا! در ستایش و تمجید از پادشاهی که ستایشش را بر میانگیزد.
می بترکدم دل اندرین تنگی جایاز بهر خدای را دوایی فرمای
هوش مصنوعی: من در این فضای تنگ، دلتان را میشکنم، از خدا درخواست دارم که برایم چارهای بفرستد.