شمارهٔ ۳۶۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به دوگانگی بین چشم و دل اشاره می‌کند. او می‌گوید که دل هر چه بخواهد و در فکرش بیندیشد، همان مضمون دل است. همچنین تأکید می‌کند که نباید تصور کرد چیزی فراتر از دل وجود دارد و از خون دل خود شکایت نکند، چرا که تمام وجودش در همین راز دل غرق شده است.
مفروق دو دیده ای و مقرون دلیدل هر چه بیندیشد مضمون دلی
هوش مصنوعی: تو از دو چشم جدا هستی و دلی که به هم پیوسته است. هر چه دل در اندیشهاش دارد، همان مضمون و مفهوم است.
تا ظن نبری که هیچ بیرون دلیدر خون دلم مشو که در خون دلی
هوش مصنوعی: به این معناست که به هیچ وجه گمان نکن که کسی از درد و رنج دل دیگران بیخبر است. نباید تصور کنی که کسی در مورد غم و اندوه دلهای دیگران بیتوجه است.