شمارهٔ ۳۸۴
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به زیبایی و شگفتی بلبل و گل اشاره می‌کند. او می‌گوید که بلبل چون رازی دارد، گل را به‌خارج می‌افکند. همچنین، شاعر به شمع تشبیه می‌کند که وقتی روشن می‌شود، می‌سوزد و به چنگ اشاره می‌کند که برای نوازش و نواختن به کار می‌آید. در کل، این اشعار بیانگر حس عشق و زیبایی در هنر و طبیعت است.
چون بلبل داریم برای رازیچون گل که نبوییم برون اندازی
هوش مصنوعی: به خاطر اینکه ما همچون بلبل، رازی داریم که به شیرینی گل است، نباید آن را به راحتی فاش کنیم.
شمعم که چو برفروزیم بگدازیچنگم که ز بهر زدنم بنوازی
هوش مصنوعی: من شمعی هستم که با روشن شدن، میسوزم و ذوب میشوم. ساز و چنگم هم برای این است که به خاطر نوازش تو، به صدا درآورم.