شمارهٔ ۳۸۵
هوش مصنوعی: شاعر از ناامیدی در زندگی خود صحبت میکند و به منصور سعید اشاره میکند. او احساس میکند که عمرش به پایان رسیده و تنها کمترین رمق از زندگی در بدنش مانده است.
امید به زندگانیم نیست بسیمنصور سعید را بگویید کسی
هوش مصنوعی: امید من به افراد زنده خیلی کم شده است، بنابراین از منصور سعید خواهش میکنم که این موضوع را به کسی بگوید.
هستت به خلاص عمر من دست رسیکز جان رمقی مانده ست از تن نفسی
هوش مصنوعی: وجود تو به گونهای است که مانند دستی به عمر من رسیدهای، چرا که از جانم تنها کمی رمق باقی مانده و نفسهای آخر را میکشم.