شمارهٔ ۶۵ - صفت یار رگ زده گوید
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از شخصی می‌پرسد که چرا بدون دلیل خود را زخمی کرده است، در حالی که او به خوبی می‌داند که خون آن شخص برای شاعر ارزشمند و جان‌افزا است. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که ریختن خون از بدن، یا از روی عشق و دلدادگی است، یا برای جلب توجه و تأثیر بر کلام دلیرانه اوست. در نهایت، شاعر با تشبیه دست آن شخص به برگ گل، نشان می‌دهد که زخم زدن به عشق و زیبایی او شبیه به نوازش است.
خود را چرا رگ زدی بی علتیای آنکه هست خون رگت جان من
هوش مصنوعی: چرا بیدلیل به خود آسیب زدی، ای کسی که خون رگت به اندازه جان من عزیز است؟
دانسته ای که خون تو جان منستزین روی را بریخته ای خون ز تن
هوش مصنوعی: خودت میدانی که خون تو برای من مانند جان است، به همین خاطر خون را از بدن خود ریختهای.
یا از برای آن زده ای تا شویبر رگ زدن دلیر چو من در سخن
هوش مصنوعی: شاید تو از روی طعنه و جدیت صحبت میکنی تا به مانند من، در این گفتگو، شجاع و دلیر به نظر بیایی.
برگ گلست دست تو آری بتابر برگ گل درست شود رگ زدن
هوش مصنوعی: دست تو مانند برگ گل است و وقتی که بر آن بگذاری، نشانهای از عشق و زیبایی به وجود میآید.