شهرآشوب

شمارهٔ ۱ - یار عنبر فروش را گوید

دو زلف تو صنما عنبر و تو عطاری

شمارهٔ ۲ - یار ترسا بچه را می گوید

ز آب چشم من ای دوست روی و موی بشوی

شمارهٔ ۳ - صفت یار رنگریز کند

رخ زرد کرد آن رخ رنگریز

شمارهٔ ۴ - صفت دلبر رقاص کند

ای بت پای کوب بازی گر

شمارهٔ ۵ - در حق یار میهمان گوید

میزبان کرد مرا دوش بتم

شمارهٔ ۶ - در حق دلبر صافی گوید

آن را که ز عشق تو بلا نیست بلا نیست

شمارهٔ ۷ - صفت دلبر فصاد بود

آمد آن حور و دست من بربست

شمارهٔ ۸ - صفت یار جعد زلف بود

زلف تو مگر جانا امید و نیازست

شمارهٔ ۹ - صفت دلبر خباز کند

اندر تنور روی چو سوسن فرو بری

شمارهٔ ۱۰ - صفت یار پای کوب کند

چو کوبی پای و چون گیری پیاله

شمارهٔ ۱۱ - در حق دلبر نابینا گفت

چشم تو اگر نیست چو نرگس چه خوری غم

شمارهٔ ۱۲ - صفت دلبر کشتی گیرست

ای دلارام یار کشتی گیر

شمارهٔ ۱۳ - در حق یار چاهکن گوید

زمین مبر بسیار و مکن ازین پس چاه

شمارهٔ ۱۴ - در حق دلبر خباز بگفت

آنکه او بر دکان ز بس خوبی

شمارهٔ ۱۵ - صفت یار گنگ می گوید

هر گه که آن نگار شکر لب کند حدیث

شمارهٔ ۱۶ - صفت یار خوش آواز کند

به نغمه خوش داودی و از آن آوا

شمارهٔ ۱۷ - در حق یار رگ زده گوید

چو راست گشت بر اکحلش نشتر فصاد

شمارهٔ ۱۸ - در حق دلبر نحوی گوید

من دوش بپرسیدم بر وجه یقینت

شمارهٔ ۱۹ - در حق دلبر شاعر گفته

شاعری تو مدار روی گران

شمارهٔ ۲۰ - صفت دلبر ساقی باشد

عیش و نشاط و شادی و لهوست مرمرا

شمارهٔ ۲۱ - صفت یار با خط و خال است

ای نگاری که ز خوبی رخت

شمارهٔ ۲۲ - صفت یار لشکری گوید

رفتی به جنگ و جز تو که دید ای صنم صنم

شمارهٔ ۲۳ - صفت دلبر صوفی مذهب

گفتم چرا نسازی با من تو

شمارهٔ ۲۴ - در حق دلبر نوخط گفته

نیکوتری به چشم من از دولت

شمارهٔ ۲۵ - صفت یار برزگر گوید

ای به دو رخ بسان تازه بهار

شمارهٔ ۲۶ - صفت دلبر فیروزه فروش

کی خرند از تو فیروزه هرگز

شمارهٔ ۲۷ - صفت دلبر زرگر باشد

مه سنگین دلی ای مهر دلجوی

شمارهٔ ۲۸ - صفت یار نیلگر گوید

نیلگر یاری و ز غم بر من

شمارهٔ ۲۹ - صفت دلبر فقیه بود

ز روی خواهش گفتم بدان نگار که من

شمارهٔ ۳۰ - صفت یار هندسی گفت

خورشید ملاحت است رویش

شمارهٔ ۳۱ - در حق دلبر مؤذن گوید

ای بت کشمیر و سرو کشمر

شمارهٔ ۳۲ - صفت یار خط برآورده

تا شد تمام منکسف آن آفتاب تو

شمارهٔ ۳۳ - وصف دلدار و درد دیده او

خواهی که درد ناید بر چشمت

شمارهٔ ۳۴ - عشق هم کیمیاگری داند

آن دلفریب دلکش و آن دلربای دلبر

شمارهٔ ۳۵ - سایبان کرده دلبر از پیکر

خواهی کز آفتاب کنی سایه مر مرا

شمارهٔ ۳۶ - صفات دلبر زرین کمرست

ای ماهروی لعبت جوزا کمر

شمارهٔ ۳۷ - صفت دلبر دبستانی

ای یار دبستانی و دبستان

شمارهٔ ۳۸ - صفت دلبر صیاد بود

تو را ای چو آهو به چشم و به تگ

شمارهٔ ۳۹ - صفت دلبر واعظ باشد

ای مزین شده به تو منبر

شمارهٔ ۴۰ - در حق حاکم شهری باشد

حکم تو بر هر دلی روان شده در شهر

شمارهٔ ۴۱ - صفت یار کبوترباز است

انس تو با کبوترست همه

شمارهٔ ۴۲ - صفت دلبر نایی گوید

ای دلکش و دلبند من فدیتک

شمارهٔ ۴۳ - صفت دلبر معبر گفت

ای صنم گر معبری دانی

شمارهٔ ۴۴ - صفت یار درودگر گفته است

نزار و تافته گشتم بسان ساروی تو

شمارهٔ ۴۵ - صفت دلبر چوگان باز است

تازان درآمد از در میدانش

شمارهٔ ۴۶ - سبل چشم خویش را گوید

ز بس که در غم هجرت ز دیده ریزم آب

شمارهٔ ۴۷ - در حق دلبر احول گفته

ای دو زلفت چو ماه در آخر

شمارهٔ ۴۸ - صفت یار فلسفی گوید

به علم فلسفه چندین چه نازی

شمارهٔ ۴۹ - صفت دلبر طبال کند

طبل از وصل تو چنان نالد

شمارهٔ ۵۰ - در حق دلبر نقاش بود

بخواست کاغذ و برداشت آن نگار قلم

شمارهٔ ۵۱ - صفت یار باغبان باشد

ای روی تو باغ و باغبانی تو

شمارهٔ ۵۲ - صفت یار لشکری گوید

آمد به عرض گاه دلارام من فراز

شمارهٔ ۵۳ - صفت یار خال در چشم است

ای روی تو چون تخته سیمین و نبشته

شمارهٔ ۵۴ - صفت دلبر خوشرو گفته

ای آفتاب حسن تو را آفتاب

شمارهٔ ۵۵ - صفت دلبر صیاد بود

ای بت صیاد جز از تو که دید

شمارهٔ ۵۶ - گفته در حق یار بازرگان

ای دلارام یار بازرگان

شمارهٔ ۵۷ - صفت یار زرگر است این شعر

تا کی تویی به تعبیه جنگ ساختن

شمارهٔ ۵۸ - صفت دلبر دیبا بافست

ای بت دیبا رخان به دو رخ دیبا

شمارهٔ ۵۹ - صفت یار به حج رفته بود

به حج شدی و من از اندهان هجرانت

شمارهٔ ۶۰ - صفت یار روزه دار بود

ای بت شکر لب شیرین دهان

شمارهٔ ۶۱ - در حق دلبر کاتب گفته

تا بدیدم که شد از دست تو ای جان پدر

شمارهٔ ۶۲ - صفت یار عرق کرده بود

چو اشک ابر به گل برچکیده بینم خوی

شمارهٔ ۶۳ - صفت یار غیر مسلم خویش

ای بت زیبا کافر دلی و کافر دین

شمارهٔ ۶۴ - صفت دلبر نوخط باشد

ای لب تو چنانک زو در عمر

شمارهٔ ۶۵ - صفت یار رگ زده گوید

خود را چرا رگ زدی بی علتی

شمارهٔ ۶۶ - صفت یار عقیقین دندان

زرد کردی رخم به انده و غم

شمارهٔ ۶۷ - صفت یار تیرگر باشد

دو گونه تیر داری بر کف و چشم

شمارهٔ ۶۸ - صفت دلبر سقا باشد

چون میل تو به آب همی بینم ای صنم

شمارهٔ ۶۹ - صفت دلبر چنگی گوید

ای صنم چنگ زن چنگ ساز

شمارهٔ ۷۰ - صفت دلبر آهنگر گفت

اگر آهنگریست پیشه تو

شمارهٔ ۷۱ - در حق یار مسافر گوید

یارم به سفر شد ای مسلمانان

شمارهٔ ۷۲ - دل دلدار چو مغناطیس است

ای خجسته بر چو سیم تو را

شمارهٔ ۷۳ - صفت دلبر قاضی باشد

من وقف کرده ام به تو مر دل را

شمارهٔ ۷۴ - صفت یار هندسی گوید

هندسی یاری ای یار عزیز

شمارهٔ ۷۵ - وله

جانا ز حسن گشت رخ تو چو جان من

شمارهٔ ۷۶ - صفت یار قلندر باشد

تیغ قهرت چو به وقت اندر دست

شمارهٔ ۷۷ - صفت دلبر خربنده بود

آهنین پوش ندیدم چو تو سرو

شمارهٔ ۷۸ - صفت دلبر گریان گفته

چون ابر مکن دیده را نگارا

شمارهٔ ۷۹ - صفت دلبر حاجب گفته

ای پسر حاجبی و محجوبی

شمارهٔ ۸۰ - صفت یار زاهد عابد

تو زاهدی و دو زلف تو آفتاب پرست

شمارهٔ ۸۱ - صفت دلبر قصاب بود

آلت کشتن داری صنما غمزه و کارد

شمارهٔ ۸۲ - صفت دلبر عطار بود

عطر فروشی بتا تو دایم ازین روی

شمارهٔ ۸۳ - صفت یار باغبان گفته

از باغ مکن بیش بنفشه که بنفشه

شمارهٔ ۸۴ - صفت یار آشناگر گفت

نگارینا نرستی ز آب و در آب

شمارهٔ ۸۵ - صفت یار بربطی گفته

بتا زهره آسمان جمالی

شمارهٔ ۸۶ - صفت یار تیغ زن گفته

آهخته چه داری مدام تیغت

شمارهٔ ۸۷ - صفت دلبر طبیب بود

ای یار ماهروی طبیبی و حاذقی

شمارهٔ ۸۸ - صفت دلبر منجم شد

ای منجم نگاه نجم جبین

شمارهٔ ۸۹ - صفت یار فالگیر بود

ای فال گیر کودک فالم ز روی تو

شمارهٔ ۹۰ - صفت دلبر دیباباف است

دیبا بافی ای بت دیبا رخ

شمارهٔ ۹۱ - صفت دلبر تاجر باشد

ای آنکه به رخسار ارغوانی

شمارهٔ ۹۲ - شکر شاهی

نشکفت گر آراسته ای تو به ملاحت