شمارهٔ ۲۹ - صفت دلبر فقیه بود
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به محبوب خود می‌گوید که از شادی و فقری که دارد به او درخواست می‌کند. او از محبوب می‌خواهد که به او نصیب زکوة لبانش را بدهد، زیرا خودش را شایسته‌تر از دیگران می‌داند. محبوب در جواب می‌گوید که او فقه خوانده و می‌داند که زکوة بر گوهر واجب نیست.
ز روی خواهش گفتم بدان نگار که منز شادمانی درویشم ای بت دلبر
هوش مصنوعی: به دلیل علاقه و تمایل خودم، به آن معشوق گفتم که من به خاطر شادی و خوشحالیام در وضعیت فقیرانهای به سر میبرم، ای محبوب دلانگیز.
مرا نصیب زکوة لبان یاقوتینبده که نیست ز من هیچ کس بدان حق تر
هوش مصنوعی: به من پاداشی بده از لبهای یاقوتی، چرا که هیچ کس از من واجد شرایطتر برای دریافت این پاداش نیست.
جواب داد که من فقه خوانده ام دانمز فقه واجب ناید زکوة بر گوهر
هوش مصنوعی: او پاسخ داد که من به مطالعه فقه پرداختهام و میدانم که بر جواهر زکات واجب نیست.