شمارهٔ ۸۳ - صفت یار باغبان گفته
هوش مصنوعی: در این شعر شاعر به زیبایی بنفشه و زلف معشوق می‌پردازد. او از باغی که بنفشه دارد، دوری می‌کند چون معتقد است بنفشه (نماد زیبایی) نسبت به زلف معشوق ادعایی دارد. همچنین، او به پسر هشدار می‌دهد که مبادا زیبایی بنفشه به گوش او آسیب برساند و موجب حسادت یا عداوت شود. به طور کلی، شعر به لطافت و حسادت زیبایی‌ها اشاره دارد.
از باغ مکن بیش بنفشه که بنفشهدر نسبت زلف تو همی دارد دعوی
هوش مصنوعی: از باغ بیش از این بنفشه نچین، زیرا این گل در مورد زلف تو ادعایی دارد.
اندر دو بناگوش ممال ای پسر آن راترسم که رسد زو به بناگوش تو عدوی
هوش مصنوعی: در اینجا به یک نگرانی اشاره شده است. گفته شده که در دو گوش مسوولیتی وجود دارد و این احتمال وجود دارد که یک آسیب یا مشکل از آنجا به گوش تو منتقل شود. به نوعی هشدار داده شده که مراقب باش زیرا ممکن است چیزی ناخوشایند به تو برسد.