شمارهٔ ۳۱ - در حق دلبر مؤذن گوید
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و مقام والای محبوب پرداخته است. شاعر محبوبش را با بت و زیبایی‌های بهشتی مقایسه می‌کند و به او می‌گوید که حتی مؤذن که در مسجد به عبادت مشغول است، نمی‌تواند به اندازه او ارزش‌گذاری کند. او زیبایی محبوبش را فراتر از هر چیزی می‌داند و به این نکته اشاره می‌کند که عشق او باعث می‌شود تا مؤذن نیز توجه بیشتری به او داشته باشد.
ای بت کشمیر و سرو کشمرای حور دلارام و ماه دلبر
هوش مصنوعی: ای معشوق زیبا و دلنواز، تو مانند درختهای افراشته و خوشعطر در سرزمین کشمیر هستی و همچون حورهای بهشتی و ماهی که دل را میرباید.
چون بتکده آزرست مسجداز روی تو ای نگار آزر
هوش مصنوعی: چون معبد آتش آزر، روی تو ای معشوق، مسجد به شمار میآید.
ای دوست مؤذن تو را ز ایزدبفزود از آنت زینت و فر
هوش مصنوعی: ای دوست، خداوند به تو زیبایی و بزرگی عطا کرده است.
قدر تو نداند مؤذن توبی قدر بود به مسجد اندر
هوش مصنوعی: قدر تو را مؤذنی که بیارزش است، نخواهد دانست در مسجد.