تناجی
مسعود سعد سلمان

شمارهٔ ۳۲ - صفت یار خط برآورده

تا شد تمام منکسف آن آفتاب توچون چرخ پر ستاره شد از اشک من کنار
آری چو آفتاب شود منکسف تماماز چرخ کوکبان همه گردند آشکار