شمارهٔ ۵۹ - صفت یار به حج رفته بود
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به جدایی و دلتنگی خود از محبوبش اشاره می‌کند. او به طواف خانه محبوبش به مانند حاجیان در حج می‌پردازد و محبوب را همچون ماه و کعبه و حور و بهشت توصیف می‌کند. شاعر از محبوبش می‌خواهد هرچند که به خاطر فراقش می‌سوزد، اما این جدایی را به عنوان قسمتی از آیین قربانی در حج می‌پذیرد.
به حج شدی و من از اندهان هجرانتبه گرد خانه تو گشته ام چو حاج دوان
هوش مصنوعی: به سفر حج رفتی و من از درد دوریات به دور خانهات میگردم مانند کسانی که به سمت خانه خدا میروند.
تو ماه و مکه ز روی تو آسمان برینتو حور و کعبه ز روی تو روضه رضوان
هوش مصنوعی: تو مانند ماهی و مکه، زیباییها و نور تو در آسمان دیده میشود. تو مانند حوری و کعبه، جلوهگاه بهشت و رضوان هستی.
رواست ار تو مرا می کشی به تیغ فراقاز آن که رسم بود در حج ای پسر قربان
هوش مصنوعی: اگر تو با تیغ جدایی مرا به قتل برسانی، ایرادی ندارد؛ زیرا این امر در سفرهای معنوی روالی است، ای پسر قربانی.