شمارهٔ ۶۰ - صفت یار روزه دار بود
هوش مصنوعی: این شعر در مورد یک معشوق زیبا و شیرین‌زبان است که شاعر او را به عنوان بت پرستش می‌کند. شاعر می‌گوید که این معشوق زیباتر از عمر و عزیزتر از جانش است، اما در عین حال اشاره می‌کند که این شخص با کسانی که به او عشق می‌ورزند، به شدت برخورد می‌کند و به آن‌ها آسیب می‌زند. به عبارتی، شاعر از تناقض بین زیبایی و خطر عشق به او صحبت می‌کند.
ای بت شکر لب شیرین دهانخوبتر از عمری و خوشتر ز جان
هوش مصنوعی: ای معشوق با لبهای شیرین، وجود تو از عمر طولانی و حتی از جان من هم شیرینتر و دلپذیرتر است.
روزه همی داری مردم کشیراست نیایند به هم این و آن
هوش مصنوعی: اگر روزه به جا میآوری، نباید به قتل و کشتن دیگران مشغول باشی. این دو عمل با هم سازگار نیستند و نمیتوان همزمان به این کارها ادامه داد.
هر چه تو را دارد از روزه سودداردت از کشتن عاشق زیان
هوش مصنوعی: هر چیزی که تو را دارد، از روزه برایت بهرهمند است، اما از کشتن عاشق، ضرر میبری.