شمارهٔ ۱ - یار عنبر فروش را گوید
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر درباره زیبایی و جاذبه ی معشوق صحبت می‌کند. او زلف‌های معشوق را شبیه به عطر عنبر توصیف می‌کند و از تاثیر این زیبایی بر خودش می‌گوید. فراق معشوق او را دیوانه و سرگردان کرده و از ایزد می‌خواهد تا به او یاری رساند. در نهایت، شاعر از معشوق می‌خواهد که زلف‌هایش را بر تن او بماند، زیرا این زلف‌ها درمانی برای دیوانگی او است.
دو زلف تو صنما عنبر و تو عطاریبه عنبر تو همی حاجب اوفتد ما را
هوش مصنوعی: دو زلف تو مانند عطر خوشی است که بوی عنبر دارد، و تو مانند عطاری هستی که این عطر را ارائه میدهد. این بوی خوش چنان ما را مجذوب خود کرده که دیگر هیچ چیز نمیتواند مانع ما شود.
مرا فراق تو دیوانه کرد و سرگردانز بهر ایزد دریاب مر مرا یارا
هوش مصنوعی: فراق و دوری تو باعث شده تا من دیوانه و سرگردان شوم. ای خدا، مرا از این حالت نجات بده و کمکم کن.
بمان بر تن من زلف عنبرینت که هستعلاج مردم دیوانه عنبر سارا
هوش مصنوعی: بر تن من زلف خوشبوی تو باقی بماند؛ زیرا این زلف، درمانی است برای دیوانگانی که از عطر عنبر سارا بهره میبرند.