شمارهٔ ۹۱ - صفت دلبر تاجر باشد
هوش مصنوعی: در این شعر شاعر به توصیف زیبایی و جذابیت فردی می‌پردازد که به او لقب‌های زیبا و دلنشینی می‌دهد. او چهره‌ی ارغوانی و لب‌های شیرین این شخص را بیان می‌کند و او را به ماهی در آسمان تشبیه می‌کند که در بازار خود مانند ستاره‌ای درخشان است. شاعر در ادامه به مقام و شخصیتی که این فرد در بین نیکوکاران دارد اشاره می‌کند و از لطافت و سیاست او سخن می‌گوید. در نهایت، شاعر از این می‌پرسد که اگر او به زیبایی‌های خود بها نمی‌دهد، چرا نشانی از خود بر تخته‌ای نقره‌ای باقی می‌گذارد.
ای آنکه به رخسار ارغوانینوشین لبی و شیرین زبانی
هوش مصنوعی: ای کسی که چهرهات به رنگ ارغوانی و لبهایت شیرین و سخنانت خوشایند است.
بازار تو همچون آسمانستزیرا که تو چون ماه آسمانی
هوش مصنوعی: بازار تو به زیبایی آسمان است، زیرا تو مانند ماه در آسمانی.
برجند دکان ها تو را و چون مهزین برج بر آن برج تو روانی
هوش مصنوعی: در بازارها و مغازهها، مانند ماهی که از بلندی به پایین میافتد، تو نیز بر روی آن برج بلندی در حال حرکت هستی.
فرمان نیکوان همه تو را باشدزیرا که تو سالار نیکوانی
هوش مصنوعی: تمام خوبیها به تو تعلق دارد، زیرا تو رئیس و سرور نیکوکاران هستی.
این را به لطافت همی فروشیآن را به سیاست همی دوانی
هوش مصنوعی: تو شیوهی فروختن لطافت را میدانی و نحوهی پیشبرد کارهای سیاست را نیز کاملاً درک کردهای.
گر طره ز بهر بها نداریبر تخته سیمین چرا نشانی
هوش مصنوعی: اگر برای قیمت دادن به موهای زیبا care نکنید، پس چرا بر روی تخته نقره‌ای علامتی از خود باقی نمیگذارید؟