شمارهٔ ۱۲ - سپندارمذ ماه
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به شروع فصل بهار و زیبایی‌های آن اشاره می‌کند. سپندارمذماه، که آخرین ماه سال است، مژده می‌دهد که به زودی چمن‌ها زنده و زیبا خواهند شد. پرندگان و درختان در آغوش بهار رشد می‌کنند و باران بهاری بر زمین می‌بارد. شاعر همچنین به بزرگی و سلطنت اشاره کرده و امیدوار است که سال نو با خوشی و نیکویی آغاز شود. او به شکوه و زیبایی که از طبیعت و فصول به وجود می‌آید، تأکید می‌کند و در نهایت از بزرگی و رفعت پادشاه الهام می‌گیرد.
سپندارمذماه آخر ز سالکه گشت آخرین ماه هر بدسگال
هوش مصنوعی: سپندارمذماه، آخرین ماه سال است که نشاندهنده پایان سال و آغاز فصل جدیدی است، و این زمان به ما یادآوری می‌کند که برای هر چیز منفی و ناپسند، پایان وجود دارد.
همی مژده دارد که تا چند روزپذیرد چمن حسن و زیب و جمال
هوش مصنوعی: خبر خوشی در راه است که چمن به دلیل زیبایی و جلوهگریاش مدتهای محدودی را تحمل خواهد کرد.
به هر مرغزاری بتازد تذروبه هر بوستانی ببالد نهال
هوش مصنوعی: هر پرندهای در دشتها پرواز می‌کند و هر نهالی در باغها رشد و شکوفایی دارد.
کشد ابر بر سایه فرش بهاردمد مشک بر کوه باد شمال
هوش مصنوعی: ابرها بر روی فرش سبز بهار میبارند و بوی خوش مشک از باد شمال بر فراز کوهها میوزد.
ز سلطان گیتی ملک ارسلانشود طالع سال فرخنده فال
هوش مصنوعی: از سلطان دنیا، ملک ارسلان خواب خوشی میبیند و سال آینده برای او خوشیمنی و شگفتی به همراه خواهد داشت.
جهاندار شاها تویی از ملوککه گردون محلی و دریا نوال
هوش مصنوعی: تو ای پادشاه ملوک، در حقیقت، صاحب دنیا هستی و آسمان و دریا در اختیار توست.
چو مهر مضی تاب و بر خلق تابچو سرو سهی بال و در ملک بال
هوش مصنوعی: مانند خورشید درخشان که به زیبایی بر دیگران میتابد و مانند سرو بلند و استوار که در آسمان سر به فلک کشیده است، وجود تو نیز درخشان و باعظمت است.