شمارهٔ ۵ - سپندارمذ روز
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر روز سپندارمذ را جشن می‌گیرد و از زیبایی‌های آن می‌گوید. او می‌خواهد که با نوشیدن می، دل شاد و جسمی سرزنده داشته باشد. همچنین، روزگار را به لطف و عدل پادشاه، ملک ارسلان، به تصویری خوشگل و سرشار از خرمی و شادمانی توصیف می‌کند. در نهایت، شاعر دعا می‌کند که سلطنت او همچنان قوی و پرنعمت باشد و عدالت و سخاوت او در جهان نمایان باشد.
سپندارمذ روز خیز ای نگارسپند آر ما را و جام می آر
هوش مصنوعی: ای نگار خوشروی من، روز سپندارمذ است، بر ما لطف کن و جام می بیاور.
می آر از پی آنکه بی می نشددلی شادمان و تنی شادخوار
هوش مصنوعی: بیا و به خاطر کسی که بی شراب، دلش شاد و تنش خوشحال نمیشود، میآوریم.
سپند آر پی آنکه چشم بدانبگرداند ایزد ازین روزگار
هوش مصنوعی: شخصی که به او نگاه خشمگین بیندازند، از این دنیا ایزد روی برمیگرداند.
که از عدل سلطان ملک ارسلانخزان گشت خرم تر از روزگار
هوش مصنوعی: به دلیل عدل و انصاف سلطان ملک ارسلان، زندگی و شرایط مردم به اندازهای خوب و خوشایند شده که حتی از بهار هم بهتر است.
قوی باد ملکش که از ملک اوشد اندر جهان عدل و جود آشکار
هوش مصنوعی: امیدوارم کشورش همیشه قوی و نیرومند باشد، زیرا از حکومت او در جهان، عدالت و generosity به وضوح نمایان شده است.