شمارهٔ ۲۵ - اردروز
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به وصف روزی شاد و فرح‌آور می‌پردازد که با همه‌گونه خوشی و سرور همراه است. او از یاری با چهره گلگون یاد می‌کند و دعوت به نوشیدن باده‌ای سرخ می‌کند تا به یاد خداوندان زمین شاد باشند. همچنین، شاعر به شاه ارسلان اشاره می‌کند که تاج جمشید و تخت افریدون را دارد و آرزوی او را عدالت و افزایش سلطنتش در طول زمان می‌داند.
ارد روزست فرخ و میمونبا همه لهو و خرمی مقرون
هوش مصنوعی: امروز روزی خوش و خرم است که با تمام سرگرمیها و شادیها همراه است.
ای دلارای یار گلگون رخخیز و پیش آر باده گلگون
هوش مصنوعی: ای محبوب عزیز با صورت گلگون، بیدار شو و شراب قرمز را به ما بده.
تا به یاد خدایگان زمینشاد باشیم و می خوریم اکنون
هوش مصنوعی: برای اینکه به یاد خداوند زمین خوشحال باشیم، اکنون در کنار هم میخوریم و شادی میکنیم.
شه ملک ارسلان که او داردتاج جمشید و تخت افریدون
هوش مصنوعی: مَلک ارسلان، پادشاهی است که دارای تاج جمشید و تخت افریدون است.
باد عدلش همیشه دهر آرایباد ملکش همیشه روز افزون
هوش مصنوعی: باد عدالت همیشه در تمام دوران به وزش خود ادامه میدهد و حکومتش همواره در حال گسترش و افزایش است.