شمارهٔ ۲۶ - اشتاد روز
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی‌ها و لذت‌های زندگی اشاره دارد. شاعر از دوستش می‌خواهد که از دوستان خود بستاند و در بوستانی پر از گل و سرسبز بنشیند و نوشی از شراب لعلین بنوشد. او به کامگاری و خوشی روزگار اشاره می‌کند و از شخصیتی بزرگ به نام "ملک ارسلان" یاد می‌کند. در انتها، شاعر به اهمیت دوام و پایداری در زمان و مکان اشاره می‌کند.
اشتاد روز و تازه ز گل بوستانای دوست می ستان ز کف دوستان
هوش مصنوعی: دوست من، مدت زیادی از آمدن بهار و تازگی گلها در باغ میگذرد. از دوستان خود بخواه که از زیبایی‌ها و لذتها بهرهمند شوند.
در بوستان نشین و می لعل نوشزیرا که سبز گشت همه بوستان
هوش مصنوعی: در باغ بنشین و شراب قرمز بنوش، چون که تمام باغ به سرسبزی درآمده است.
بر کام کامگاریم امروز مااز شاه کامگار ملک ارسلان
هوش مصنوعی: امروز ما از پیروزی و موفقیت برخورداریم، به خاطر وجود پادشاه شریف و کامیابی چون ملک ارسلان.
ای صاحب قران که نبیند چو توچشم سپهر گردون صاحبقران
هوش مصنوعی: ای صاحب قرآن، که هیچ چشمی در آسمان و زمین به زیبایی تو نمیتواند دید.
در دهر تا زمانه بپاید به پایدر ملک تا سپهر بماند بمان
هوش مصنوعی: تا زمانی که دنیا پابرجاست و آسمان برقرار است، در این سرزمین باقی بمان.