شمارهٔ ۲۸ - رامیاد روز
هوش مصنوعی: شاعر در این بیتها به یاد روزی خوش و لذتبخش میاندیشد که با مینوشیدن همراه است. او به یاد شاه ملک ارسلان، پادشاهی عادل و نیکوکار اشاره میکند و او را بینظیر میداند. شاعر معتقد است که هیچ شاهی به خوبی او یاد نمیشود و به عدالت و بخششهای او اشاره میکند. او همچنین از جلال و شکوه تاج و تخت ارسلان سخن میگوید و این موضوع را منبع شادی میداند. در نهایت، یادآوری از شکوه و عظمت او برای شاعر مهم است و او را مایهی سرافرازی میداند.
چون روز رامیاد نیاری ز می تو یادزیرا که خوشتر آید می روز رامیاد
هوش مصنوعی: زمانی که روز به یاد نیاید، چه نیازی به یادآوری می باشد، زیرا شیرینی و لذت خاطرههای آن روز بهتر از یادآوری میباشد.
خاصه به یاد شاه ملک ارسلان که چرخهرگز نداشتست چو او هیچ شاه یاد
هوش مصنوعی: به ویژه به یاد شاه ملک ارسلان که هیچ شاهی به اندازه او در یادها نمانده است.
آن آسمان دولت و آن آفتاب ملکآن پادشاه عادل و آن شهریار راد
هوش مصنوعی: آسمان پر از برکت و خورشید نورافشان آن پادشاهی است که عادل و راست کردار است و به عدالت و راستگویی شهرت دارد.
بسیار دید ملک چو او عادلی ندیدبسیار داد چرخ چو او خسروی نداد
هوش مصنوعی: بسیار دیدهام که مانند او کسی در عدالت وجود ندارد و چرخ فلک نیز مانند او کسی را در مقام سلطنت عطا نکرده است.
شادست تخت و تاج ز جاه و جلال اوتا تاج و تخت باشد و با تاج و تخت باد
هوش مصنوعی: تخت و تاج به خاطر مقام و بزرگی او بسیار خوشحال و با شکوه است، تا زمانی که این مقام و شکوه باقی باشد.