شمارهٔ ۵۷
هوش مصنوعی: این شعر به بررسی مفاهیم عمیق روحانی و معنوی می‌پردازد. تسبیح نشان‌دهنده‌ی گفت‌وگو و ارتباط با خداست، در حالی که دانه‌ها ظاهر و باطن را بیان می‌کنند. شاعر به انتقاد از غرور و دنیاگرایی اشاره می‌کند و از حرام بودن شراب در مکتب شیخ می‌گوید. اشاره می‌کند که راهی مخفی برای رسیدن به خداوند وجود دارد و از شیخ می‌خواهد تا این راه را معرفی کند. در نهایت، بیان می‌شود که برای پیمودن این راه معنوی، باید از تمام خواسته‌ها گذشت، حتی اگر فقط چند قدم به جلو باشد.
تسبیح تو ایشیخ که صد دانه تمام استظاهر همگی دانه و باطن همه دام است
هوش مصنوعی: تسبیح تو، ای شیخ، شبیه به تسبیحی است که صد دانه دارد. از نظر ظاهری، همه دانه‌ها مشخص هستند، اما در باطن، همگی مانند دام عمل می‌کنند.
پیوسته چرا مست غرور از می دنیاستدر مذهب این شیخ اگر باده حرام است
هوش مصنوعی: مدام به چه دلیلی از شراب دنیا مست و مغرور هستی، در حالی که در نظر این استاد، اگر نوشیدن شراب ممنوع باشد؟
راهی است نهانی ز دل خلق سوی حقاز شیخ بپرسید که آن راه کدام است
هوش مصنوعی: مسیر پنهانی وجود دارد که دل مردم به سوی حقیقت میروید. یکی از شاگردان از استاد پرسید که آن مسیر چیست.
گرداند از این ره اثری، مرشد خلق استور دارد از این ره خبری، شیخ انام است
هوش مصنوعی: اگر مربی انسانها از این مسیر نشانهای ایجاد کند، او مرشد واقعی است و اگر از این مسیر خبری داشته باشد، او شیخ بزرگوار است.
در گام نخستین ز همه کام گذشتنشرط است در این راه اگر چند دو گام است
هوش مصنوعی: برای آغاز این مسیر، باید از تمامی خواسته‌ها و آرزوها گذشت، حتی اگر فقط دو قدم در این راه پیش رو باشد.