شمارهٔ ۶۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به تضادهای موجود در زندگی و جامعۀ انسانی اشاره می‌کند. خانه‌ی زندگی گاهی تاریک و گاهی روشن است و شاعر از خداوند سوال می‌کند که این نور و روشنایی از کدام منبع می‌آید. او همچنین به پیچیدگی و متغیر بودن دل انسان اشاره می‌کند که گاهی شبیه موم و گاهی به سختی آهن است. شاعر از قدرت و سرنوشت انسان‌ها می‌پرسد که در دست کیست و اینکه چه بر سر آنان می‌آید. میردیگری که در این محفل است، علاوه بر توصیف زیبایی‌های بهشت، به وضعیت‌های مختلف زندگی اشاره کرده و آن را گاهی شبیه گلشن و گاهی شبیه گلخن (محل سوختن) می‌داند. در کل، شعر بیانگر جستجوی انسان به دنبال نور و حقیقت در دنیای پر از تضادهای زندگی است.
خانه گه تاریک و گاهی روشن استیارب این نور از کدامین روزنست
هوش مصنوعی: خانه گاهی به شدت تاریک و گاهی روشن است، خدایا این نور از کدام پنجره میتابد؟
یارب این دل از چه گوهر ساختندکوگهی از موم و گه از آهن است
هوش مصنوعی: ای خدا، چرا این دل را از دو ماده متفاوت ساختهاند؟ گاهی نرم و لطیف مانند موم است و گاهی سخت و محکم چون آهن.
یارب این مسند اسیر حکم کیستکو گهی از جم گهی زاهریمن است
هوش مصنوعی: خداوندا، این مقام و جایگاه در اختیار کیست که گاهی به دست جم و گاهی به دست زاهریمن است؟
میر این محفل که باشد وز چروگاه چون گلشن گهی چون گلخن است
هوش مصنوعی: ریاست و سرپرستی این جمع با چه کسی است؟ گاهی این جمع به زیبایی گلستان میماند و در مواقعی دیگر، حال و هوایش شبیه به خاک و دود میشود.
گاه چون جنت شگفته اندروصد هزاران باغ سرو سوسن است
هوش مصنوعی: گاهی چنان است که در آنجا مانند بهشت، صدها باغ از درختان سرو و گلهای سوسن میروید.