شمارهٔ ۸۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر احساسات عمیق و آشفتگی درونی خود را بیان می‌کند. دل او مانند ساغری در حال جوش و خروش است و از ساقی می خواهد که به او باده دهد. او به تضاد میان شادی و غم اشاره می‌کند و می‌گوید که ممکن است باده رنگ و بوی خون را به خود بگیرد. غم به او حمله می‌کند و تمام وجودش را تحت تاثیر قرار داده است. شاعر به پندهای پیر خرابات اشاره می‌کند و می‌گوید که در زیر آسمان، جایی برای آسایش و راحتی وجود ندارد و اگر هم باشد، در کوی میفروشان است. درویشی را توصیف می‌کند که به خاطر زندگی خود، همیشه خاموش است و در نهایت، با شنیدن صدای قهقهه و شادی از میخانه، پر از امید و سرزندگی می‌شود.
دلم در سینه چون ساغر بجوش استبیا ساقی که مینا در خروش است
هوش مصنوعی: دل من درون سینهام مانند جامی در حال جوشیدن است. بیا ای ساقی زیرا که مینا (جام شراب) نیز در حال تلاطم و جنب و جوش است.
ز خون ماست یا خون حریفانکه لعلش باده رنگ و باده نوش است
هوش مصنوعی: این شعر به این معناست که رنگ قرمز شراب ناشی از خون ما یا دشمنان ماست، و به نوعی اشاره به تأثیرات منفی و دردهایی دارد که در زندگی با آنها مواجه شدهایم. شراب به عنوان نماد شادی و لذت در اینجا با رنج و خونریزی ما ارتباط دارد.
هجوم آور شد آنسان لشکر غمکه می نیز از حبابش درع پوش است
هوش مصنوعی: غم به قدری زیاد و شدید به من حمله کرده که حتی شراب هم از ترس آن به حالت پنهان درآمده است.
ز پند حضرت پیر خراباتهنوزم این حدیث اندر بگوش است
هوش مصنوعی: از نصیحتهای پیر خرابات هنوز این سخن در گوشم هست.
که زیر چرخ جای عافیت نیستوگر باشد بکوی میفروش است
هوش مصنوعی: در دنیای پر از ناامنی و آسیب، جایی برای آرامش و آسایش وجود ندارد. اگر هم جایی پیدا شود، آنجا تنها یک مکانی برای خرید و فروش زندگی است.
ببین آئین درویشی ز ساغرکه سر تا پا دهان دائم خموش است
هوش مصنوعی: به تماشای طرز زندگی درویشان بنشین، که در آغوش جام، تمام وجودشان خاموش و بیصداست.
ز بانگ قهقهه مینا توان یافتکه میخانه پر از بانگ سروش است
هوش مصنوعی: از صدای خنده مینا میتوان فهمید که میخانه پر از صدای خوش آواز است.