شمارهٔ ۹۲
هوش مصنوعی: شعر درباره اهمیت و ارزش زمان و لحظه‌های صبح است. این لحظات، چون نادرند و به سرعت می‌گذرانند، باید از آن‌ها بهره برد. اشاره شده که هر لحظه می‌تواند فرصت جدیدی باشد و نیز بیان می‌کند که وجود انسان میان دو عدم قرار دارد. در نهایت، تشبیهاتی مانند دشنه دو دم برای تأکید بر اهمیت زمان و تغییرات زندگی استفاده شده است.
دوستان نوبت سپیده دم استوقت صبح است و سخت مغتنم است
هوش مصنوعی: دوستان، وقت صبح است و لحظهای ارزشمند برای ماست.
نرود تا دمی، نمی آیددم دیگر که عمر از این دودم است
هوش مصنوعی: زمانی که یک لحظه از دست برود، دیگر غیر قابل بازگشت است و زندگی ما به همین لحظهها بستگی دارد. عمر ما به گاهی که در حال حاضر داریم، محدود است و بنابراین هر لحظه ارزشمند است.
وقت را سیف قاطع آوردندبه مثل گرچه دشنه دو دم است
هوش مصنوعی: زمان را با تیزی و قاطعیت به دست آوردند، اگرچه مانند دشنهای است که دو لبه دارد.
طرفه هستی که در میان دو نیستهر وجود از دو سوش دو عدم است
هوش مصنوعی: عجیب است که در میان دو عدم، هر موجودی از دو سوی خود به نوعی عدم و عدمیت وابسته است.