شمارهٔ ۹۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر زیبایی‌های ظاهری و جاذبه‌های یک زن را توصیف می‌کند. او به جامه زیبا و مناسب بر تن او اشاره می‌کند که بر زیبایی‌های بدنش تأکید دارد. همچنین، رنگ و جلوه‌های لباس و زیبایی چهره‌اش به گونه‌ای توصیف شده که گویی زیباترین اشیا را به یاد می‌آورد، مانند شیشه‌ای پر از شراب یا غنچه‌ای در دل طبیعت. لاله‌گون بودن لبان او نیز به تصویر کشیده شده که به شدت احساساتی عمیق را منتقل می‌کند. این شعر به طور کلی در ستایش از زیبایی ظاهری و جذابیت زنانه است.
آن جامه بر آن بدن چه زیباستوان پیرهنش بتن چه رعناست
هوش مصنوعی: آن لباس بر تن آن فرد چقدر زیباست و آن پیراهن بر بدنش چقدر دلرباست.
سنگین دلش از بدن هویداسیمین بدنش ز جامه پیداست
هوش مصنوعی: دل سنگین او از بدنش نمایان است و زیبایی بدنش از لباسش مشخص است.
آن حله آتشین بر آن تنچونانکه درون شیشه صهبا است
هوش مصنوعی: آن لباس آتشین بر تن او مانند آن است که شراب درون شیشه قرار دارد.
و آن جامه سبز بر تن نغزچون غنچه که در غلاف خضر است
هوش مصنوعی: و آن لباس سبز زیبا بر تنش مانند غنچه‌ای است که در پوشش گیاهی قرار دارد.
آن لعل لبت که لاله رنگ استچون خون دل حبیب حمر است
هوش مصنوعی: لبان تو به رنگ لاله هستند و مانند خون دل محبوب، سرخ و زیبا به نظر میرسند.