شمارهٔ ۱۲۰
هوش مصنوعی: شعر درباره کاووس کیانی و اسرار و ویژگی‌های اوست. در این شعر، به ویژگی‌های این شخصیت تاریخی اشاره می‌شود که از خاکی برخاسته و خون ضعیفان را نمایان می‌کند. همچنین به احساسات و مشکلاتی که در تاریخ بر او گذشته نیز پرداخته می‌شود. او به عنوان کسی که نامش را به دلیل وقایع و ویژگی‌هایش بر سر زبان‌ها افتاده توصیف می‌شود. در نهایت، شعر به انتقال آیین و دانش از نسل‌های گذشته، به ویژه از نسلی قدیمی‌تر و حکیمانه اشاره می‌کند.
کاووس کیانی که کی‌اش نام نهادندکی بود؟ کجا بود؟ کی‌اش نام نهادند؟
کیکاووس کیانی که پادشاه نامیدند؛ چه کسی بود و کجا زندگی میکرد و چه زمانی او را نام نهادند؟
خاکی‌ست که رنگین شده از خون ضعیفاناین ملک که بغداد و ری‌اش نام نهادند
هوش مصنوعی: این سرزمین، خاکی است که به خاطر خون مظلومان و ناتوانان، رنگین شده و آنها به نامهای بغداد و ری شناخته میشوند.
با خاک عجین آمد و از تاک عیان شدخون دل شاهان که می‌اش نام نهادند
هوش مصنوعی: خاک و زمین به هم پیوستهاند و از درخت انگور، خون دل پادشاهان نمایان شد، که به آن نام شراب دادهاند.
صد تیغ جفا بر سر و تن دید یکی چوبتا شد تهی از خویش و نی‌اش نام نهادند
هوش مصنوعی: او در میان سختیها و رنجهای فراوان، از خود بیخود شد و به نوعی دیوانگی رسید. در این حالت، او چیزی را در خود پیدا کرد که به آن نامی جدید داده شد.
دل‌گرمی و دم‌سردی ما بود که گاهیخرداد مه و گاه دی‌اش نام نهادند
هوش مصنوعی: دل‌گرمی و نشاط ما باعث می‌شود که گاهی روزهای گرم خرداد را شبیه به روزهای سرد دی بدانیم.
آیین طریق از نفس پیر مغان یافتآن خضر که فرخنده‌پی‌اش نام نهادند
هوش مصنوعی: روش و راه را از شیخ مغان یاد گرفت، همان خضر که به خاطر خوشقدم بودنش، این نام را بر او نهادند.