شمارهٔ ۱۲۴
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت معشوق می‌پردازد. شاعر با استفاده از تمثیل‌ها و تشبیهات، عشق و دلدادگی خود را بیان می‌کند. او می‌گوید که معشوق مثل پسته زیبا و دلنشین است و لب‌های او به مانند لعل می‌درخشند. شاعر به درد و رنجی اشاره می‌کند که از دوری معشوق تجربه کرده و امید دارد که معشوق می‌تواند آن را درمان کند. همچنین، غم‌ها و شادی‌های عشق را به تصویر می‌کشد و به تأثیر رفتار و نگاه معشوق بر دل عاشق اشاره می‌کند. شاعر به طور کلی احساسات عمیق و پیچیده‌ای از عشق، امید، دل‌تنگی و زیبایی را در این شعر به تصویر می‌کشد.
پسته گر چون لعل جانبخش تو خندانی کندکی تواند چون لب لعلت سخندانی کند
هوش مصنوعی: اگر پستهای چون لعل زیبای تو لبخند بزند، هیچکس نمیتواند مانند لب‌های لعل تو سخن بگوید.
کار دل آمد بجان از درد و رنجوری و لیکگر طبیب ما تو باشی درد درمانی کند
هوش مصنوعی: دل به شدت از درد و رنج رنج میبرد و اگر تو پزشک ما باشی، میتوانی دردمان را درمان کنی.
بر جراحتهای ناسور دل یاران توانزد نمکها، گر زنخدانش نمکدانی کند
هوش مصنوعی: اگر کسی بخواهد بر زخمهای دل دوستانش نمک بپاشد، باید خود او هم زیبا و دلنشین باشد.
زهر غم شهد است اگر دلدار دلداری دهدکار جان سهل است اگر جانانه جانانی کند
هوش مصنوعی: غم و اندوه اگر با محبت و دلجویی همراه شود، می‌تواند به شیرینی تبدیل شود. جان آدمی به راحتی می‌تواند بر مشکلات فائق آید اگر محبوب و محبوبهای در کنار او باشد و از او حمایت کند.
نرگس مستانه اش از یک نگاه آشنابا لب خاموش من صد راز پنهانی کند
هوش مصنوعی: نرگس با نگاهی آشنا از من که لبهایم خاموشاند، صد راز پنهانی را فاش می‌کند.
غمزه شوخ تو با دلدادگان از قهر و لطفروز و شب پیدا و پنهان آنچه میدانی کند
هوش مصنوعی: چشمان شیطنتآمیز تو با عاشقان به گونهای بازی می‌کند که هم در زمان قهر و هم در زمان محبت، حس و حال ویژهای را برای آنها ایجاد می‌کند و هر آنچه را که تو میدانی، در دل آنها بکار میبرد.
اینچنین مستی که در چشم بت دلجوی ماستخمر روحانی کند نی راح ریحانی کند
هوش مصنوعی: اینطور مستی که در نگاه معشوق مهربان ما وجود دارد، روح نی را به وجد میآورد و آن را خوشبو و سرشار از زندگی می‌کند.
ما گدایانرا بود چشم طمع از خوان لطفلعل دلجوی تو هر روزی که مهمانی کند
هوش مصنوعی: ما گدایان، همیشه به امید و آرزوی لطف و محبت تو هستیم، و هر روز که تو به ما مهربانی میکنی، دلمان از شوق و طمع پر میشود.
بخش درویشان فرستد خسرو از احسانمجلس عشرت چه در خرگاه سلطانی کند
هوش مصنوعی: خسرو با احسان و بزرگواری خود، به درویشان کمک می‌کند و به آنها توجه می‌کند، زیرا در یک مجلس شادمانی نمیتوان فقط به لذتی که در کاخ سلطنتی وجود دارد پرداخت.
قسمت موران چرا از دعوت یاران ندادآنکه با لعل لبش دیوی سلیمانی کند
هوش مصنوعی: چرا قسمت مورچگان این بوده است که نتوانند از دوستان خود دعوت کنند، در حالی که کسی با لبانی همچون لعل می‌تواند دیو سلیمان را به تسخیر خود درآورد؟