شمارهٔ ۱۴۵
هوش مصنوعی: این شعر به بیان حالتی می‌پردازد که در آن عشق و زیبایی در فضایی خالص و بدون موانع وجود دارد. شاعر به یاد روزهایی می‌افتد که عشق و دوستی بدون هیچ‌گونه غم یا پیچیدگی وجود داشته و همه چیز به سادگی و صفا جاری بود. در این روزگار، عقل و آگاهی به سادگی می‌توانستند عشق را درک کنند و احساسات صاف و بی‌پیرایه‌ای وجود داشت.
او به تضاد میان این روزهای شیرین و دنیای فعلی اشاره می‌کند که در آن گسستگی و دوری وجود دارد، و عشق تحت تأثیر عناصر غیرضروری و پیچیده قرار گرفته است. در نهایت، شاعر صراحتاً بیان می‌کند که این شرایط جدید، فقط باعث سردرگمی و آشفتگی در دل‌ها شده و اصل زیبایی و عشق را تحت تأثیر قرار داده است.
به طور کلی، شعر روایتی از غم و شادی‌های عشق و یادآوری روزهای خوش گذشته است.
ایخوش آنروزیکه شمعی بود و پروانه نبوددر مقام آشنائی حرف بیگانه نبود
هوش مصنوعی: ای کاش روزی را به یاد داشته باشیم که شمعی روشن بود و پروانهای در اطرافش نبود، روزهایی که در آن هیچ حرف و سخنی از بیگانگان و نامحرمان وجود نداشت و همه چیز در امان بود.
عقل از بیگانگی حرفی نهاد اندر میانورنه در زنجیر زلفت جای دیوانه نبود
هوش مصنوعی: عقل از بیگانگی سخنی در میان آورد، وگرنه دیوانه در زنجیر زلف تو جایی نداشت.
از خم زلفت شبی تاریک بود اندر میانکاندر او از مهر رخسار تو افسانه نبود
هوش مصنوعی: شبی تاریک در خم زلف تو گذشت و در دل تاریکی، از زیبایی چهرهات هیچ داستانی نبود که گفته شود.
ما بقیدت نزپی این زلف و این خال آمدیمصید بودیم آنزمان کین دام و این دانه نبود
هوش مصنوعی: ما در گذشته به خاطر این زلف و این خال به دام آمده بودیم، در حالی که آن زمان هنوز این دام و این دانه وجود نداشت.
بر لب پیمانه نوشان حرفی از لعل لبتبود اگر، جز قول جام و راز پیمانه نبود
هوش مصنوعی: اگر بر لب نوشندگان جام، سخنی از زیبایی لب تو باشد، جز وعدهای از شراب و راز و رمز پیمانه چیزی نخواهد بود.
این خیالات محال اندر دل ساغر نبودوین سخنهای پریشان بر لب شانه نبود
هوش مصنوعی: این افکار غیرممکن در دل جام وجود ندارد و این سخنان بیربط بر لب کسی جاری نمیشود.
ترکی آمد در خراسان فتنه و آشوب خاستورنه در این شهر نام از چین و فرغانه نبود
هوش مصنوعی: وقتی که ترکها به خراسان آمدند، فتنه و آشوب به پا شد؛ وگرنه در این شهر کسی نامی از چین و فرغانه نمیبرد.
اشک ما موجی زد و برخاست سیلی ناگهانورنه گنجی بود پنهانی و ویرانه نبود
هوش مصنوعی: اشکهای ما به طور ناگهانی مانند سیلی بزرگ فوران کردند، در حالی که در حقیقت گنجی ارزشمند در درون ما وجود داشت و از قبل ویران نشده بود.
بیحسابی احتساب آورد ورنه احتیاجگردش پیمانه را تسبیح صد دانه نبود
هوش مصنوعی: اگر کسی در زندگیاش هیچ‌گونه حساب و کتابی نداشته باشد، در نهایت به نتیجهای نخواهد رسید، چون حتی نیاز به شمارش و اندازهگیری هم برای او بیمعنا میشود.