شمارهٔ ۱۷۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از بازگشت شب و خوشحالی ناشی از آن صحبت می‌کند. این شب، فرصتی برای رهایی از غم و دلتنگی‌های روزانه است و زمان مناسبی برای لذت بردن و پر کردن جام شادی به شمار می‌آید. شاعر به زیبایی تغییر حال و هوای شب و آرامش آن را توصیف می‌کند و این که چگونه شب می‌تواند آرامش و نشاط را به زندگی بازگرداند. همچنین، او از ساقی و بازگشت زیبایی‌های شبانه یاد می‌کند که زندگی را دوباره معنادار می‌سازد.
تیره شد گیتی و هنگام طرب باز آمدمژده ای خلوتیان نوبت شب باز آمد
هوش مصنوعی: دنیا تاریک و غمانگیز شده است، اما زمان شادی دوباره برگشته است. خوشحال باشید ای اهل خلوت، زیرا شب دوباره فرا رسیده است.
وقت پیمودن کاس آمد و پر کردن طاسنوبت پر زدن مرغ طرب باز آمد
هوش مصنوعی: زمان آن فرارسیده که کاسههای دل را پر کنیم و زمان پرواز مرغ شادمانی دوباره رسیده است.
وقت راحت شدن از صحبت ابنای جهانگاه آسودگی از رنج و تعب باز آمد
هوش مصنوعی: زمانی که از گفتوگو با مردم این دنیا خلاص شویم، گاهی آرامش و رهایی از زحمت و درد به ما باز میگردد.
جان بلب آمده بود از غم و اندیشه روزشب شد و جان بتن و جام بلب باز آمد
هوش مصنوعی: روح بلب را از شدت غم و فکر بسیار خسته کرده بود. روز به شب تبدیل شد و جانش به همراه جام بلب دوباره بازگشت.
ساقی دوش که روز از نظرم غائب بودچون شب آمد بیکی شکل عجب باز آمد
هوش مصنوعی: دیشب وقتی که روز از دیدم غایب بود، ساقی آمد و با شکلی عجیب دوباره برگشت.