شمارهٔ ۱۷۱
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی به وصف احوالات بهار و شکوفایی طبیعت می‌پردازد. باغ به فصل نو شدن و زنده شدن سبزه‌ها پا می‌گذارد، و سروها با قامت بلند خود تجلی قیامت را به تصویر می‌کشند. نسیم بهاری با بویی مشابه دم عیسی رو به راه می‌شود و صدای بلبل، با نغمه‌های زیبا، دلنواز است. گل‌ها به زندگی بازگشته و شاهد زیبایی‌های محفل‌اند. به طور کلی، این شعر بازتابی از تجدید حیات، محبت و زیبایی‌های طبیعت در فصل بهار است.
باغ را نوبت نشور آمدسبزه را رجعت ظهور آمد
هوش مصنوعی: باغ دوباره زنده و سرسبز شد و نشانههای زندگی و بازگشت طبیعت در آن نمایان شد.
قامت سرو چون قیامت کردحشر من کان فی القبور آمد
هوش مصنوعی: قد بلند سرو مانند روز قیامت است، که افرادی که در قبرها هستند، به حرکت درمیآیند و دوباره زنده میشوند.
نفحه باد چون دم عیسینای بلبل چو نفخ صور آمد
هوش مصنوعی: نسیم مانند دم عیسی است و نغمه بلبل شبیه به صور است که به صدا درآمده است.
عرق گل ز چهره بزدائیدکز رهی بس در ازو دور آمد
هوش مصنوعی: عرق گل را از چهرهات پاک کن، زیرا کسی که از راهی دور آمده، نشانهایی از خستگی دارد.
شاهد گل که پار غیبت کردبه سوی محفل حضور آمد
هوش مصنوعی: چشمانتظار گل، وقتی از جمع غایب شد، به محفل و جمع کسانی که حضور داشتند آمد.
صوت بلبل هزار دستان استکش یکی نغمه زبور آمد
هوش مصنوعی: صدای بلبل به اندازه هزار ساز زیباست، زیرا که یکی از نغمههایش شبیه آهنگ مرغ زبور است.
گل که زد از عدم قدم به وجودبه رضا بود یا به زور آمد
هوش مصنوعی: وقتی که گل از عدم به وجود آمد، آیا این کار با رضایت بود یا اینکه به اجبار انجام شد؟
چهر گل همچو آتش سیناشاخ گلبن درخت طور آمد
هوش مصنوعی: چهرهی گل مانند آتش درخشان است و شاخهی گل درخت طور به نظر میرسد.