شمارهٔ ۱۹۷
هوش مصنوعی: این متن به طور خلاصه به تفکر عمیق و درونیات انسان می‌پردازد. با اشاره به مرغ سحر، شاعر از خواب‌های ناپسند می‌گوید و یوسف را به عنوان نمادی از عزیزان و انسان‌های بزرگ معرفی می‌کند که در زندان گرفتار شده‌اند. سپس به معکوس بودن مسیر زندگی انسان‌ها اشاره دارد و انتقاد می‌کند که چرا ما در زندگی فقط به نیازهای مادی مانند خوردن و خوابیدن می‌پردازیم، در حالی که باید به اصول معقول و معنوی توجه کنیم. در نهایت، شاعر بر این نکته تأکید می‌کند که انسان باید به هوش و فهم خود بپردازد و از هم‌نشینی با دیوانگی و سادگی دوری کند.
خروس صبح زد سبوح و قدوسفرا کن دیده رازین خواب منحوس
هوش مصنوعی: خروس صبح دم به صدا درآمد و اعلام وقت بیداری کرد، حالا وقت آن است که از خواب ناخوشایند بیدار شویم و به رازها و حقایق نگریسته و آنها را ببینیم.
عزیز ملک مصر ای یوسف دلشوی در چاه زندان چند محبوس
هوش مصنوعی: ای عزیز مصر، ای یوسف، تو که دلها را مسحور میکنی، چرا در چاه زندان چندین سال گرفتار شدهای؟
ز بالا سوی پستی میکنی رایبمقصد چون رسی زین سیر معکوس
هوش مصنوعی: وقتی از بالا به سمت پایین میروی و هدفی را دنبال میکنی، وقتی به مقصد میرسید، این سفر معکوس را چگونه تفسیر میکنی؟
چه پوئی چون نکردی طی همه عمررهی جز در پی ماکول و ملبوس
هوش مصنوعی: چرا تو در طول زندگیات جز در پی خوردنیها و پوشیدنیها نبودهای؟
بغیر از خوردن و خفتن ندانینصیب اینت شد از معقول و محسوس
هوش مصنوعی: غیر از غذا خوردن و خوابیدن، چیزی از درک و تجربههای واقعی نصیب تو نشده است.
گر انسان است نامت چون توانیشدن با دیو و دد همواره مانوس
هوش مصنوعی: اگر انسان هستی، همانند تو نمیتوانی همیشه با دیوانگی و رفتارهای وحشیانه آشنا باشی.