شمارهٔ ۱۹۹
هوش مصنوعی: این شعر به موضوعات انسانی و انسانی بودن می‌پردازد و توصیه می‌کند که از درد و رنج جویای درمان نباشیم و به سخنان خردمندان توجه کنیم. بیان می‌شود که انسان باید با کرامتی که دارد، حرمت و ارزش خود را حفظ کند و از ناپاکی‌ها و رفتارهای ناشایست دوری کند. همچنین بر اهمیت خرد و اندیشه و لزوم پاسداری از انسانیت تأکید می‌کند و می‌گوید اگر وجود و زبان ما به نفع دیگران باشد، باید با خرد و انسانیت مسلمان باشیم. در واقع، پیام کلی شعر ترویج فضایل انسانی و خردورزی است.
نه درد جوی و نه اندر هوای درمان باشهرآنچه پیر خرد گویدت بفرمان باش
هوش مصنوعی: نه به درد جوی و نه در هوای درمان گرفتار باش، هر چیزی که پیر حکیم به تو گفت، اطاعت کن.
بروی باد هوس بر فراز مسند عفلپری و دیو بفرمان کن و سلیمان باش
هوش مصنوعی: به بلندای آسمان پرواز کن و به موجودات جادوگری مانند پری و دیو فرمان بده و به مانند سلیمان حکمرانی کن.
کرامت همه عالم بخوی انسانی استاگر کرامت جوئی، بخوی انسان باش
هوش مصنوعی: ارزش و نیکویی تمام موجودات به انسانیت آنهاست. اگر میخواهی به ارزش و کرامت دست یابی، خودت باید انسانی باشی.
ز دیو و دد مطلب خوی و بوی انسانیچنو که انسان فرمایدت بد انسان باش
هوش مصنوعی: از صفات و ویژگیهای بد و حیوانی دوری کن و سعی کن به ویژگیهای انسانی خود بپردازی، چون انسان بهتو یاد میدهد که چگونه باید انسانی بزرگ و شایسته باشی.
اگر ز دست و زبانت همه مسلمانانسلامتند، بکیش خرد مسلمان باش
هوش مصنوعی: اگر کردار و گفتار تو موجب سلامتی همه مسلمانان است، پس خود را به خردمندی و اندیشه نیکو بسپار.