شمارهٔ ۲۱۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از آگاهی و احساسات عمیق خود نسبت به عشق و دل‌تنگی صحبت می‌کند. او به عشق اشاره می‌کند و بیان می‌دارد که دلش به خاطر غم و دردهایی که تجربه کرده، شکسته است. شاعر از محبوبش می‌خواهد که افکار عاشقانه فقط در وجود او و دلش محفوظ بماند، چرا که او را تنها محرم دل خود می‌داند. همچنین، به قدرت و تسلط محبوب خود اشاره می‌کند و می‌گوید که جانش را به خاطر او فدای محبتش کرده است. در نهایت، او نشان می‌دهد که اگر دلش را برای عشقش ندهد، دیگر ارزش و اهمیتی ندارد.
شکرلله که شدی باخبر از عالم دلاندکی با تو توان گفت کنون از غم دل
هوش مصنوعی: خدارا شکر که حالا از احساسات و دلم خبر داری و میتوانم کمی با تو راجع به غمهایم صحبت کنم.
زخم دل خوردی و از درد دل آگاه شدیمیتوان از لب تو جست کنون مرهم دل
هوش مصنوعی: زخم دل را تحمل کردی و از دردهای درونت آگاه شدی، اکنون میتوان از لبانت راهی برای التیام دل پیدا کرد.
دل ز کف دادی و بیدل شدی و بگرفته استحلقه زلف سیاه تو کنون ماتم دل
هوش مصنوعی: دل را از دست دادی و بیدل شدی، و اکنون در غم و اندوه تو، حلقههای زلف سیاه تو، جان مرا به درد آورده است.
سخن عشق مگو با دل نامحرم غیرکه بغیر دل من نیست ترا محرم دل
هوش مصنوعی: در صحبتهای عشق، با کسی که لیاقت شنیدن ندارد، سخن نگو؛ چرا که جز دل من، هیچ کس را به راز دل خود راه نمیدهم.
ای سلیمان که بحکم تو بود دیو و پریندهی تا بکف اهرمنان خاتم دل
هوش مصنوعی: ای سلیمان که به فرمان تو دیوان و پریها تحت کنترل بودند، نگذار که خاتم دل در دستان اهریمنان بیفتد.
جان بعشق تو سپردم که توئی راحت جاندل بمهر تو نهادم که توئی همدم دل
هوش مصنوعی: من جانم را برای عشق تو فدای کردهام، زیرا تو آسایش دهنده جانم هستی. دل را به عشق تو سپردهام، چرا که تو همدم و همراه دل منی.
جان اگر نیست نثار تو، ندارم غم جاندل اگر نیست فدای تو، بگیرم کم دل
هوش مصنوعی: اگر جانم را به تو تقدیم نکنم، برایم اهمیتی ندارد. و اگر دل من هم فدای تو نیست، پس کمترین اهمیتی به آن ندارم.