شمارهٔ ۲۳۹
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به مفهوم دعا و دشنام اشاره می‌کند و از طرف دیگر به یادآوری کسانی می‌پردازد که در تشنگی هستند. او از معشوق می‌خواهد که تلخی‌ها را فراموش نکند و به احساساتی که از لبانش ناشی می‌شود توجه داشته باشد. به طور کلی، ابیات به رابطه بین عشق و یادآوری مشقات زندگی اشاره دارند.
بتقریبی ز ما گاهی ببر ناماگر خواهی دعا گو خواه دشنام
هوش مصنوعی: گاهی اوقات از ما دور شو و اگر خواستی، دعا کن یا اینکه دشنام بده.
ز ما لب تشنگان یادی کن آخرنهی مستانه چون لب بر لب جام
هوش مصنوعی: به یاد ما تشنگان هم باش، چرا که گویی نه به حالت مستانه، بلکه به شکلی آرام و دلنشین لب به لب جام میساییم.
مکن این تلخکامی ها فراموشچو گیرند از لبت شیرین لبان کام
هوش مصنوعی: فراموش نکن که این تلخی‌ها هرگز از یاد میرود، چون وقتی لبان تو به شیرینی میرسند، آن تلخی‌ها دوباره زنده میشوند.